Bir Umut
https://pagead2.googlesyndication.com/pagead/js/adsbygoogle.js (adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});

Bir Umut

Hasretle dolu bir gecenin ayazında, kendimi ruhumla konuşur halde buldum. Uzun zamandır yapmadığım bir şeydi bu. Kendimi yok sayışımın çığlığını artık bastıramadığımdan olsa gerek, uzun bir sohbet ihtiyacı duyuyorduk onunla. Sonrasında da nasıl olduysa beraberce oturup konuşmaya başladık.

Bana dedi ki ruhum:

Loading...

– Pes mi edeceksin?

Ona dedim ki:

Loading...

– Hayır etmeyeceğim.

– O zaman bu halin ne, dedi. Bana acırcasına bakarak.

Loading...

– Bilmiyorum zamana ihtiyacım var, dedim.

– Zaman dedi, zaman hızla geçip gidiyor. Bak bunca sene nasıl da su gibi akıp gitti farkına bile varmadan.

Loading...

– Haklısın, dedim. Ancak ne yapmam gerektiğini bilmiyorum, içimde bir yerlerde sanki iki ayrı kişi var ve ben hangisini seçmem gerektiğine karar veremiyorum.

– Benimle içinde bulunduğun şu savaşa bir son ver. Çünkü birlikte yaşamaya mecbur olduğumuz sürece bu savaşın galibi yok, dedi ruhum.

Loading...
Bir Umut
Bir Umut

Biraz durgunlaştı. O anki düşüncelerimin ağırlığı ona da sirayet etmiş olmalı diye düşündüm. Sonra sakince konuşmaya devam etti:

– Sanırım durumun vehametinin farkında değilsin ama ikimizi de ölüme sürüklüyorsun.

Loading...

– Ruh nasıl ölebilir ki! Bu nasıl mümkün olabilir? dedim şaşkınlıkla.

– Bir umudun olmazsa, işte o zaman beni öldürmüş olursun, dedi.

Loading...

– Umut, dedim aranmakla bulunur mu?

– Sen umudu bulamazsın umut seni gelip bulur, dedi ve ekledi:

Loading...

– Belki bir insanda belki bir hayvanda belki bir çiçekte ya da yalnızca sadece bir nefeste umut gelip seni bulur.

– Yani bu kadar konuşmadan sonra bana sadece bir umudun çıkıp sana gelmesini bekle, o zaman her şey düzelecek mi diyorsun?

Loading...

– Hayır. Ben sana bir insana, bir hayvana, bir çiçeğe veya yalnızca ama yalnızca aldığın şu nefese dön de bir bak ve oradaki umudu gör diyorum. Sürekli kendinle mücadele halinde olduğundan, etrafında gezip dolaşan sayısız umudu görmemekle kalmıyor bir de üstüne üstlük onları tek tek yakalayıp yok ediyorsun.

– Üzgünüm. İkimize de çok acılar çektirdim. Benim yüzümden yaşadıkların yenilir yutulur cinsten değildi.
Ağlayacak gibi oldum. Gözyaşlarım göz pınarlarımdan, önüne sert bir kaya çıkmış akarsu gibi çağlamak istiyordu yalnızca. Yine de tuttum. Ve devam ettim boğuk, kısık bir sesle:

Loading...
Bir Umut
Bir Umut

– Bu umut dediğin şeyi her gördüğümde arayacağıma emin olabilirsin. Şimdiye kadar sürekli kaybetmiş olabilirim fakat bundan sonrası için de bu rezil hayata tahammül edemeyeceğim. Seni uzun zaman oldu ihmal ediyordum bundan dolayı da beni affet, ne olur.

– Sen yıllarca bana sanki düşmanınmışım gibi davrandın. Seni bağışlarım elbette. Ancak sen de benimle savaşmayı artık bırak ve bizi yeniden ‘biz’ yap.

Loading...

O günün sabahında içimde bir şeylerin huzurla kaplandığını hissedebiliyordum. Eksik parçamın tamamlandığını, ruhum ile bedenimin karşı karşıya değil de iç içe olması gerektiğini ve yalnızca bir umudun insanın hayatını ne denli değiştirebileceğini fark etmiş bir biçimde ‘yeni bir bana’ doğru yol alıyordum…

 

Yazarımızın diğer yazılarına ulaşmak için tıklayınız.

Loading...

Bizi Twitter’dan takip etmek için tıklayınız.

Loading...

Bir Cevap Yazın

You may also like

Read More