Erdem Bayazıt: Şans Tanımamız Gereken Şair #14

Şans Tanımamız Gereken Şair listemizin son yazısında Turgut Uyar yer almıştı. Bu yazımızda ise sizlere Erdem Bayazıt’ı tanıtacağız. Kendisi pek değerli şairlerimizden olmakla beraber, daha önce onun şiirlerini okumadıysanız, umuyoruz ki bu satırlara göz attıktan sonra sizlerde Erdem Bayazıt’a dair bir merak uyandırabiliriz.

Erdem Bayazıt’ın şiirlerini okurken kendimizi modern hayatın tüm karmaşasından sıyrılmış ve derin bir içsel yolculuğa çıkmış halde bulmamız kaçınılmazdır.

 

Hayatı

Adil Erdem Bayazıt (Kahramanmaraş, 1939-  İstanbul, 5 Temmuz 2008). Daha çok Erdem Bayazıt olarak bilinmektedir. İlkokul ve lise eğitimini Kahramanmaraş’ta tamamlamıştır. Öğrenim hayatına İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nde başladıysa da geçim zorluklarından dolayı Ankara Üniversitesi’nde eğitim hayatına devam etti. Ancak üniversiteyi yarıda bırakarak askere giden şair, askerlik sonrası eğitimine Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı bölümünde devam etme kararı almıştır.

1971 yılında buradan mezun olarak Kahramanmaraş’ta edebiyat öğretmeni olarak göreve başladı. Sonraları Kahramanmaraş İl Halk Kütüphanesi’nde müdür olarak çalıştı. Daha pek çok memuriyet görevinde çalışmış olan Bayazıt, en son vazifesi olan Sanayi Bakanlığı İnsan Gücü Eğitim Daire Başkan Yardımcılığı görevinden istifa ederek Akabe Yayınları ve Mavera dergisinin yöneticiliğini yaptı. 1984  yılında Akabe’deki görevini devrederek memuriyet hayatına tekrar geri döndü.

Devlet Planlama Teşkilatı’nda personelken buradan ayrıldı ve Kahramanmaraş milletvekilliğine adaylığını koyarak 1987 yılında milletvekili oldu. Dört çocuk babası olan şair, bir sonraki dönem tekrar adaylığını koymayıp İstanbul’a taşındı. Ve maalesef aramızdan 2008 yılında ayrıldı.

 

Erdem Bayazıt: Şans Tanımamız Gereken Şair #14
Erdem Bayazıt: Şans Tanımamız Gereken Şair #14

Yok Gibi Yaşamak

Boğuk bir bakışın oluyor senin

Bir girdap derinliğinde kayboluyor gibiyim

Yok gibi yaşamak bu kalkıp kurtulmak gibi kalabalıktan

Durma bana türkü söyle anadolu olsun

Susuz dudak gibi çatlak olsun

Karanfil gibi olsun kara çiçek gibi solgun yüzün

Durmadan akıyor kalbim ayaklarına bana karanlık bakma

 

Ağıyorum bir karanlık karayel saçlarına

Çekme ülkemden nar yangını gözlerini

Beni bu kentten kurtar beni yalnız ko git beni

Arıyorum arıyorum o ilk çağ ırmaklarında sedef ellerini

 

Susmam seni ürkütmesin içimde çağlar var bilmelisin

Katı bir yalnızlık bu bilmelisin

Kaçmam kendimi bulmam ben senden yoksunum iyi bilmelisin.

 

Şu yalnızlık çıkmazında önümde niye sen varsın

Niye her şey bir anda kayıyor sen kayıyorsun

Kalbim niçin bu kadar yabancı sen niye yoksun

Birsam yüklü geceleri içimden atamıyorum

Niye bunları bir anda unutamıyorum

 

Hadi tut elimden gök gibi ölü kadar yalnızım.

Maraş, 1959

 

Şiir Hayatı Ve Yedi Güzel Adam

Erdem Bayazıt şiir yazmaya öğrencilik yıllarında başladı. Lise arkadaşları Cahit Zarifoğlu, Rasim Özdenören ve Alaeddin Özdenören ile birlikte ‘Hamle’ dergisini Nuri Pakdil’den sonra da çıkartmaya devam etti. Kendisi şiir hayatında Nuri Pakdil, Necip Fazıl Kısakürek ve Sezai Karakoç gibi şairlerden etkilendi. Şiirlerinde İslami motifler yer aldı ve yaşadığı dönemin olaylarının izleri görüldü. Çeşitli dergilerin kuruculuğunu üstlendi.

İlk şiir kitabı ‘Sebeb Ey’ 1972 yılında yayımlandı. Erdem Bayazıt, Cahit Zarifoğlu, Rasim Özdenören, Nuri Pakdil, Mehmet Akif İnan, Alaeddin Özdenören ve Ali Kutlay edebiyat tarihimizde yedi güzel adam olarak bilinir ve bu yedi yazar Kahramanmaraş’taki lise yıllarında tanışmışlardı. Dostlukları uzun yıllar sürmüş olup birlikte birçok edebiyat dergisi çıkardılar.

Erdem Bayazıt: Şans Tanımamız Gereken Şair #14
Erdem Bayazıt: Şans Tanımamız Gereken Şair #14

Veda

Bu şehirden gidiyorum

Gözleri kör olmuş kırlangıçlar gibi

Gururu yıkılmış soy atlar gibi

Bu şehirden gidiyorum

 

İnsanlar taş gibi bana yabancı

Ağaçlar bensiz hüküm giyecek bulvarlarda

Bir tambur bir yalnızlığı anlatıyorsa

O ışıksız pencereden

Ben onu duymuyor gibiyim

Bir ağaç ölüyorsa kapınızın önünde

Ben onu bile duymuyor gibiyim.

 

Bu şehirden gidiyorum

Gömerek geceyi içime

Sabahın hüznünü beklemeden

Gidiyorum bu şehirden.

İstanbul, 1963

 

Eserleri

Şiir

Sebeb Ey (1972)

Risaleler (1987)

Şiirler (1992)

Gelecek Zaman Risalesi (1998)

 

Gezi Yazısı

İpek Yolundan Afganistan’a (1981)

 

Ödülleri

Türkiye Yazarlar Birliği Şiir Ödülü (1988)

Türkiye Yazarlar Birliği Gazetecilik Ödülü (1983)

 

Bu yazımızda sizlere Erdem Bayazıt’ı genel hatlarıyla anlatmaya çalıştık. Kendisine edebiyat tarihimize katkılarından dolayı çok teşekkür ediyor ve okuyucularımıza da şairimizin bütün şiirlerini mutlaka okumalarını tavsiye ediyoruz. Bir sonraki yazımızda görüşmek dileğiyle.

Şiirle kalın!

Yazarımızın diğer yazılarına ulaşmak için tıklayınız.

Bizi Twitter’dan takip etmek için tıklayınız.



Comments

Leave a Reply

Your email address will not be published.