Zil Zurna Gökyüzü Başına Devrilse

Zil Zurna Gökyüzü Başına Devrilse

Kalk hadi gidelim yürürüz biraz. Alırız sağımıza denizi solumuzda gökyüzü . Dalga geçmiyorum elbet seninle dünya ters düz oluyor ondan diyorum. Uzun bi yol bu epeydir yürüyoruz ama ilerlemiyoruz sanki. Belki de ilerliyor fakat geç kalmışlığımızdan gözümüz hep yerde.

Gökyüzü buz gibi dokunsana. Kırağı tutmuş ay sallanmış uzan hadi. Geceden kalma belli ki . Güneşin koynundan çıkıp gelmiş. Baksana hala aynı yerdeyiz dünlerden beri. Gökyüzü bizi beklemekten mi dersin buz gibi. Soruyorum ama yerçekimsiz sorularım. Havada asılı kalıyor aya takılmış sallanıyor. Belki ben sormayı bilmiyorum. Suçu yollara buluyorum. Söyle hadi anlat bi şeyler. Susacak gibi değilim bundan sonra.

Biliyor musun hep böyle yürüyebiliriz. Nereye demem ne zaman varacağız demem. Seninleyken hep denize sıfırım.

Ayrılık sözde sanat. Zil zurna gökyüzü başımıza devrilse de sen farkına varmayacaksın yanından birinin eksildiğinin. Ama sana anlatmanın, fark edilmenin ve yetişebilmenin koşmaktan başka yolları da var . Koşarak yetiştiğin şeylerin mutluluk getirdiğini görmedim ben ama gel gelelim bu yollar söylenmeyecek anılar biriktirmekten, tadamayacağın reçellerden, yiyemeyeceğin tariflerden, gidilmeyecek yer adreslerini tutmaktan geçiyor.

Zil Zurna Gökyüzü Başına Devrilse
Zil Zurna Gökyüzü Başına Devrilse

Öyle alelade aceleye gelmişçesine seviyorumlarla değil alaşağı olmuş hayatımızda tek kalan güzel şey gibi seviyor olacağım.

Belki tökezler ve soluklanmak için arkana bakacak olursan fark edemediğin gidişler sonucu olacak ki bu deveyi güdemediğimden diyardan gitmiş olacağım.

Bu şehrin çöp konteynerlerinde gerçekleşmemiş hayaller, yaşanmamış hayatlar ve haykırılmamış aşklar taşınıyor olacak. Denizi olsaydı eminim bu şehrin simsiyah olurdu. Ne de olsa konteynerler denize boşalacak. Oysa senin tek başına ülkenin her köşesine ulaşacak kıyıların vardı. Huzurlu ve berrak. Oysa benim gün doğumundan gün batımına kadar özgürce dolaştığım ülkenin her köşesine ulaşacak kıyıları olan bi denizim vardı.

Yalnız tökezlediğinde ardındakini hatırlayacak.

 

Raziye Ayhan’ın diğer yazılarına ulaşmak için tıklayınız.

Bizi Twitter’da takip etmek için tıklayınız.

Tavsiye İçerik

https://wikikultur.com/2020/10/18/uzay-cagrisimlari/


Raziye Ayhan

Raziye Ayhan

cümleler, peşi sıra ama asla öylesine sıralanmamış sözcüklerin izleridir. hepimiz o izlerden gideriz. ben de onları yazarım.
https://wikikultur.com/


Comments

Leave a Reply

Your email address will not be published.